ج اكتفا كند به غير آن از ساير اعضاى دست ، و ترك نشود احتياط به تقديمِ مسح نمودن به پشت دست « 1 » . س آيا جايز است مسح بر چكمه « 2 » و جوراب و شبه اينها يا نه ؟ ج جايز نيست مگر در حال تقيّه « 3 » ؛ هم چنان كه جايز است تقيّه در ساير افعال وضو و عمل صحيح است . و اگر تقيّه به هر يك از شستن پا يا مسح نمودن غير بشره حاصل شود ، احوط بلكه اقوى ، آن است كه شستن را « 4 » مقدّم بدارد . و كسى كه بتواند وضو بسازد در مكان خلوتى كه تقيّه در آن نباشد ، احوط بلكه اقوى ، آن است كه در آن جا وضو بسازد و تقيه ننمايد « 5 » . س اگر به ساير اعضاى دست هم متمكَّن نباشد ، به چه مسح نمايد ؟ ج به ذراع ؛ و ترك نشود احتياط به تقديم باطن آن . س آيا مسح را به آب خارج از وضو ، مىتوان نمود يا نه ؟ ج نمىتواند « 6 » .

--> « 1 » يعنى پشت باطن كفّ ، به اقرب به كفّ از ذراع ؛ و چنان كه ممكن نباشد ، با ذراع مسح نمايد ، با رعايت اقربيّت به كفّ على الأحوط . « 2 » اين از فروعِ مسح پا است ، كه واجب چهارم است . « 3 » يا ضرورت شديده . « 4 » اگر متمكّن از جمع بين غسل و مسح باشد ، متعيّن است ، با نيّت مسح انجام دهد ؛ و گر نه احتياط ، در اختيار غَسل است . « 5 » اعتبار عدم مندوحه در حال عمل ، يقينى است ، و امّا مندوحه مكانى يا زمانى ، پس اعتبار عدم آن ، موافق با احتياط است . « 6 » در حال اختيار ؛ و خواهد آمد بيان وظيفه در صورت تعذّر .